تبلیغات
هالیوود | بالیوود | ‌ایران - کامبیز دیرباز در گفتگویی جالب: دوست داشتم می توانستم با دست، غذا بخورم
هالیوود | بالیوود | ‌ایران

I'm Tony Montana
درباره وبلاگ
جستجو
موضوعات
آخرين نوشته ها
نويسندگان
پيوند ها
آرشيو مطالب
پيوندهاي روزانه
ابر برچسب ها
آمار سايت



کامبیز دیرباز در گفتگویی جالب: دوست داشتم می توانستم با دست، غذا بخورم

 شناسنامهمتولد ساعت 4 و نیم بعدازظهر 12 شهریور سال 1354 در شمیرانات و بزرگ شده قیطریه هستم.کودکیبچه که بودم، الکترونیک را دوست داشتم و تابستانها در مغازه پدر یکی از دوستانم کارهایی را که مربوط به تلویزیون، ویدیو  و ضبط صوت بود، انجام می دادم. هیچوقت فکر نمی کردم بخواهم بعدها بازیگر شوم. این داستان بعد از دیپلم گرفتن برای من شروع شد.بازیگر شدمخودم هم نمی دانم چه شد بازیگر شدم.  از اواخر دوران راهنمایی یا اوایل دبیرستان بود که احساس کردم بازیگری را دوست دارم. از تئاترهای مدرسه شروع کردم. آن روزها هنرستان صدا و سیما نبود و من مجبور شدم به رشت دیگری بروم.



تعریف بازیگری
قبل از ورود به دانشکده، تعریفم از بازیگری خیلی ابتدایی بود چون خودم آن را تجربه نکرده بودم و هیچ وقت پیش نیامده بود که سر صحنه یا کاری بروم. دیدم نسبت به بازیگری مثل مردم عمومی بود ولی الان تغییر کرده است. نقش منفیتنها نقش منفی که بازی کردم، همان سریال "تب سرد" بود. البته گاهی مردم به اشتباه نقش "اخراجی ها" را هم جزو نقشهای منفی حساب می کنند درحالیکه اصلا منفی نبود. شاید شرایط خاص و عجیب و غریبی پیش بیاید که بخواهم نقش منفی بازی کنم.تنوع در بازیگریمن با ورود بازیگران از طیفهای مختلف موافقم چون به همان اندازه که در کاراکترهای فیلمنامه ها تنوع هست، به هم اندازه هم بازیگران می توانند متفاوت باشند. اگر تو آدم خوبی باشی، مردم تو را زیبا می بینند. بازیگری هم جز این نیست.




موسیقی
از ان آدمهایی هستم که موسیقی به شدت رویم تاثیر می گذارد. سر "دوئل" 9 ماه موسیقی بندری و آبادنی گوش می کردم. سر سریال "در چشم باد" هم با آقای جوزانی که قرارداد بستم، تا مدتها موسیقی دهه 30 را گوش می کردم. عکاسیمتاسفانه جز عکاسی، با هنر دیگری آشنا نیستم. البته برای دل خودم عکاسی می کنم نه به صورت حرفه ای.خاطرات خوبخوشبختانه با تمام کسانی که کار کرده ام هم ارتباط خوبی دارم هم خاطرات خوبی. در این بین آقای پرستویی خیلی کمکم کردند. نمی دانم چرا از همه بازیگران خارجی خوشم می آید. خیلی هم درباره این قضیه فکرکرده ام.اما هیچوقت نتوانسته ام در بازیگران خارجی، بازی بدی ببینم. محدود شدنراهی که تا اینجا طی کرده ام برایم خوب بوده و اتفاقات مثبتی برایم به همراه داشته است. تنها نکته منفی آن محدود شدن زندگی خصوصی ام در جامعه است. در واقع کوچکتر شدن محدوده اختیارات شهروندی که هرکسی می تواند داشته باشد، مثلا دلت بخواهد بروی بازار و یک دل سیر 5 ساعت بگردی یا بروی داخل رستوران با دست غذا بخوری.تعریف ستارهمن اصلا ستاره را قبول ندارم.دوست دارم اگر سالی 2 فیلم بازی می کنم یا 2 سال یک فیلم، مردم از دیدن آن لذت ببرند نه اینکه برای دیدن من به سینما آمده باشم.  منبع: سینمای امروز




طبقه بندی: اخبار سینما ایران، 

جمعه 8 خرداد 1388 توسط حسن یوسف زاده